Mycie budynków inwentarskich: jak robić to poprawnie

Mycie budynków inwentarskich to etap, który decyduje o skuteczności całego cyklu higienicznego. Nie zabija drobnoustrojów, bo to robi dezynfekcja. Robi coś ważniejszego: usuwa brud, który je chroni. Bez tego preparat biobójczy trafia na warstwę obornika, a nie na bakterie i wirusy.

W praktyce najczęściej myjemy kurniki, ale zasady działają tak samo w innych budynkach dla zwierząt. Poniżej znajdziesz sposób na dokładne mycie: od przygotowania budynku, przez piankę i ciśnienie, aż po kontrolę efektu.

Co daje mycie, a czego nie robi

Mycie usuwa zaschnięty brud, resztki ściółki, pył i tłuste osady. Odsłania powierzchnie, więc preparat dezynfekujący może na nie zadziałać. Ułatwia też ocenę stanu budynku: widać pęknięcia, ubytki i miejsca zawilgocone.

Mycie nie zastępuje dezynfekcji. Czysta powierzchnia nie jest jeszcze wolna od drobnoustrojów. Dlatego mycie jest zawsze środkiem do celu, a nie celem samym w sobie.

Jak przygotować budynek do mycia

Przygotowanie zajmuje czas, ale oszczędza go potem. Zacznij od kilku rzeczy:

1. Odetnij zasilanie. Woda pod ciśnieniem i prąd to połączenie, którego nie wolno ryzykować. Dopiero potem zabezpieczaj elektrykę.
2. Zabezpiecz szafy sterownicze, gniazda i silniki. Użyj osłon przeznaczonych do mycia, a nie samej taśmy.
3. Usuń lub odsuń wyposażenie. Poidła, karmidła i narzędzia, które da się wynieść, myj osobno. Tak dotrzesz do miejsc, które normalnie są zasłonięte.
4. Sprawdź odpływ. Woda z mycia ma gdzie spływać, a kratki nie są zatkane.
5. Oceń powierzchnie. Inaczej myje się beton, inaczej drewno czy izolację. Dopasuj ciśnienie i środek do materiału.

Wcześniej musi być zrobione sprzątanie: obornik wywieziony, a suchy brud usunięty. Mycie zaczyna się dopiero na takim budynku.

Kolejność mycia: od góry do dołu

Woda ściąga brud w dół. Jeśli zaczniesz od podłogi, każdy kolejny etap ją zabrudzi. Dlatego kolejność wygląda tak:

1. strop, belki i instalacje,
2. ściany i okna,
3. wentylatory i żaluzje,
4. wyposażenie, które zostało w budynku,
5. posadzka na końcu.

Każdą strefę myjesz w całości, zanim przejdziesz dalej. Skakanie po budynku to powrót do miejsc, które już zdążyły się zabrudzić.

Namaczanie i piana: po co czekać

Zaschnięty obornik nie puści od jednego strumienia. Najpierw namaczamy powierzchnie, żeby brud zmiękł. Potem nakładamy pianę z preparatu myjącego i zostawiamy ją na co najmniej 20 minut. Dopiero po tym czasie spłukujemy.

Ten czas jest ważny. Piana rozpuszcza tłuszcze i osady, więc strumień wody usuwa je dużo łatwiej. Jeśli spłuczesz pianę po minucie, tracisz większość jej działania i musisz myć drugi raz.

Pracujemy na preparatach Lerapur niemieckiej firmy STOCKMEIER, specjalizującej się w chemii przemysłowej i higienie w chowie zwierząt. W ofercie ma środki do mycia kurników, między innymi alkaliczne środki pianotwórcze. Do preparatów są karty charakterystyki i dokumentacja techniczna.

Ciśnienie, odległość i temperatura wody

Więcej ciśnienia nie zawsze znaczy lepiej. Zbyt wysokie uszkodzi drewno, uszczelki, izolację i delikatne elementy wyposażenia. Zbyt niskie nie zbije brudu. My pracujemy na myjkach Interpump WS202 od renomowanej włoskiej firmy: 200 bar i 21 litrów na minutę. Taki sprzęt zbija zaschnięty brud, a do delikatnych powierzchni ciśnienie i odległość dyszy dobieramy ostrożniej.

Zasady są proste:

• twarde powierzchnie, jak beton i metal, wytrzymają większe ciśnienie,
• drewno, izolację i tworzywa myj z większej odległości,
• nie kieruj strumienia prosto na uszczelki, kable i silniki,
• jeśli nie masz pewności, zrób próbę na małym, niewidocznym fragmencie.

Temperatura wody pomaga przy tłustych osadach, ale nie zastępuje dezynfekcji. Gorąca woda sama nie gwarantuje, że drobnoustroje zostały zabite. Nie polegaj na niej jako na jedynym zabiegu higienicznym.

Jak dobrać sprzęt do mycia

Przy wyborze myjki liczą się trzy parametry: ciśnienie, wydajność wody i możliwość regulacji. Ciśnienie rozbija brud, a wydajność wody (litry na minutę) decyduje, jak szybko go spłuczesz. Przy dużych powierzchniach słaba wydajność wydłuża pracę dwukrotnie, nawet jeśli samo ciśnienie jest wysokie.

Sprawdź też drobiazgi: długość węża i lancy, rodzaj dysz, dostęp do dozownika piany. Sprzęt jest dobry wtedy, gdy ma sens w konkretnym budynku, a nie wtedy, gdy ma najwyższe parametry w katalogu.

Jak wybrać chemię do mycia

Preparat do mycia dobierasz do zabrudzeń, które masz. Inny sprawdzi się na tłustych osadach i obornikowym nalocie, inny na kamieniu czy osadach mineralnych. Zanim zastosujesz nowy produkt, sprawdź:

• do jakich powierzchni jest przeznaczony,
• jakie stężenie zaleca producent,
• jak długo ma działać,
• czy nie niszczy metalu i uszczelek,
• czy po spłukaniu nie zostawia osadu.

Nigdy nie mieszaj preparatów na własną rękę. Różne środki mogą wchodzić ze sobą w reakcje. Kieruj się kartą charakterystyki i instrukcją producenta. Dopuszczenia i biodegradowalność potwierdzamy na podstawie dokumentacji konkretnego produktu.

Woda z mycia: zaplanuj odpływ

Mycie budynku to dużo wody, która niesie obornik i resztki chemii. Ustal wcześniej, dokąd ona spływa i co się z nią dzieje. Zalany plac, wypłukany fundament albo zalana droga dojazdowa to problemy, które łatwo przewidzieć. Jakie zasady obowiązują w Twoim gospodarstwie, sprawdź według lokalnych wymagań.

Suszenie i kontrola po myciu

Po myciu budynek musi wyschnąć. Mokre powierzchnie rozcieńczają preparat dezynfekujący, a wilgoć w przegrodach psuje izolację. Zostaw czas na schnięcie i zadbaj o przepływ powietrza.

Potem robimy kontrolny obchód. Patrzymy na zacieki, resztki ściółki i zabrudzone zakamarki. Dobrze sprawdza się latarka, bo cienie ukrywają brud. Każde miejsce, które wymaga poprawki, poprawiamy, zanim przejdziemy dalej. Zdjęcia przed i po pokazują efekt i są pamiątką dla Ciebie.

Dokładność mycia można też sprawdzić testem ATP, który wykrywa pozostałości organiczne na powierzchni. To dobry sprawdzian czystości, ale nie dowód, że drobnoustroje zostały zabite. O tym decyduje dezynfekcja.

Najczęstsze błędy przy myciu budynków inwentarskich

• Mycie bez wcześniejszego sprzątania. Woda zamienia obornik w błoto, które wlewa się w szczeliny.
• Brak odcięcia zasilania i zabezpieczenia elektryki.
• Spłukanie piany po kilku minutach zamiast po czasie zalecanym przez producenta.
• Zbyt duże ciśnienie na delikatnych materiałach.
• Mycie od dołu do góry.
• Brak suszenia przed kolejnym etapem.
• Uznanie, że czysty budynek jest już zdezynfekowany.

Po myciu przychodzi dezynfekcja

Umyty i wysuszony budynek jest gotowy do dezynfekcji. To osobny zabieg z osobnymi preparatami biobójczymi. Opisaliśmy go na stronie dezynfekcja kurników. Kontrola gryzoni i owadów to z kolei usługi DDD.

Najczęstsze pytania o mycie budynków inwentarskich

Czy mycie ciśnieniowe wystarczy, żeby budynek był higieniczny?

Nie. Mycie usuwa brud, ale nie zastępuje preparatu biobójczego. Higieniczny budynek to mycie plus dezynfekcja.

Ile razy myć budynek?

Podstawowo po każdym stadzie, w przerwie między turami. Czy potrzebna jest poprawka, widać po kontrolnym obchodzie.

Czy można myć budynek z ptakami w środku?

Nie. Mycie ciśnieniowe i preparaty robi się w pustym budynku. W trakcie tury pilnujesz suchej ściółki i czystych poideł.

Jak długo trzymać pianę na powierzchni?

My zostawiamy ją na co najmniej 20 minut po namoczeniu. Dokładny czas w Twoim przypadku podaje producent preparatu.

Czy działacie na terenie całej Polski?

Tak. Pracujemy na terenie całej Polski.

Zleć mycie budynków

Robimy cały cykl: usuwanie obornika, mycie, dezynfekcję i usługi DDD. Zamówienie kilku usług w pakiecie daje niższą cenę. Szczegóły zabiegu znajdziesz na stronie mycie kurników.

Zadzwoń pod numer +48 579 812 129 albo napisz przez formularz kontaktowy.